فردا بیستم دیماه، سالگشت قتل بزرگ مردی است که زندگی اش و رفتنش دلیل محکمی است بر جهالت و بی خردی مردمانی که دانش و پیشرفت ایرانی را نخواستند. فین و حمامش ، شاهد صحنه ای دلخراش از بی فرهنگی و بی دانشی ابلهانی بود که با قتل امیر کبیر ، راه را برای سواری های خود بر کول ملت هموار کردند.

نیاز به هیچ توضیح دیگری نیست:

1- صدور فرمان آبله کوبی  / 2- جمع کردن بساط قمه کشی و لوطی گری و صد البته بست نشینی / 3- تاسیس دارالفنون /4- حذف القاب و عناوین (کاشکی الان هم یک امیر کبیری بود...) /5- تاسیس سفارتخانه های خارجی در ایران  / 6- چاپ روزنامه وقایع اتفاقیه و....

اینها سرفصل بزرگترین کارهای میرزا تقی در ایران بود. فکر کنید هرکدامش را می توان به صدها کتاب تبدیل کرد...

روزگار است این که گه عزت دهد ؛ گه خوار دارد

چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد...